In de Diwān van Hāfez draait het om de figuur van de geïnspireerde vrijdenker en schavuit, die een tegenpool is van de hypocrisie van de gevestigde orde en de schijnheiligheid van soefi’s, derwisjen en vromen. Door op te treden als pleitbezorger voor liefde, wijn en alle andere dingen die door de asceten verboden zijn, wordt de door hem ten tonele gevoerde schavuit de spreekbuis van de schrijver, die zich keert tegen dit soort puriteinse tendensen. De waardering voor rede, leven en geluk verwerpt blind geloof en een slaafse houding ten opzichte van gezag dat een wereld in het leven roept waarin bedrog, geweld en wreedheid worden getolereerd als iets dat onvermijdelijk is.
Het Perzische woord rind, dat je in het Nederlands kunt vertalen met ‘losbol’, ‘boef ’, ‘vrome schurk’, ‘struikrover’, ‘vrijdenker’, ‘bandiet’, ‘schuinsmarcheerder’, ‘schavuit’, ‘rebel’, ‘maffioso’, is de tegenpool van het fatsoen en de correctheid van de gevestigde orde.
