Luister

Het volgende gedicht is geinspireerd op de woorden van Ibn Arabi in de Kitab al Tadjalliyyat vertaald door Henry Corbin in Creative Imagination in the Sufism of Ibn ‘Arabi 

 Luister, liefste, Mijn stem is in jou
Ik heb je zo vaak geroepen en je hebt mij niet gehoord.
Ik ben de wil tussen het geziene en het ongeziene.
Door Mij vind je jezelf, waarom vlucht je bij Mij vandaan?
Anderen houden van jou om zichzelf, niet om wie jij werkelijk bent.
Houd van Mij, houd van Mij alleen, heb jezelf lief in Mij.
Ik ben de geur in elke geur, ik ben de smaak in elke smaak
Jij hebt mij niet geroken en je hebt mij niet geproefd.
Laat er niets zijn – in geen enkele wereld –
dat van jou bezit neemt.
Wees de mijne, wees er voor Mij, zoals jij in Mij bent.
Liefste, deze weg leidt naar eenheid.
Alle scheiding vliegt als een schaduw heen.
Laten we hand in hand het hof van de Waarheid binnengaan.
Laat de Waarheid haar indruk voor altijd op ons achterlaten.
Listen, O dearly beloved! I am the reality of the world, the centre of the circumference,
I am the parts and the whole.
I am the will established between Heaven and Earth,
I have created perception in you only
in order to be the object of my perception.
If then you perceive me, you perceive yourself.
But you cannot perceive me through yourself,
It is through my eyes that you see me and see yourself,
Through your eyes you cannot see me.

Dearly beloved! I have called you so often and you have not heard me I have shown myself to you so often and you have not seen me. I have made myself fragrance so often, and you have not smelled me. Savorous food, and you have not tasted me. Why can you not reach me through the object you touch Or breathe me through sweet perfumes? Why do you not see me? Why do you not hear me? Why? Why? Why?

Be first to comment