De herfstwind van Hafez

Langzaam verkleuren de bomen in de tuin, de straten liggen vol bladeren en de geur van herfst zit in de lucht…Wat staat ons in de weg om ook in een seizoen waarin alles in de natuur in een staat van verval raakt tegenwoordig te zijn. Wanneer is het zover dat onze aandacht begint te verslappen en we alleen nog maar bestaan in onze gedachten? Hoe kunnen we de band herstellen met het hogere waarvan we deel uitmaken? Er valt zo veel meer te beleven als we echt aanwezig zijn. Smaken, alles wat je ziet, geuren en geluiden worden intenser en worden beleefd als geschenken van het oneindige zijn.

 

Ochtendbries, waar is de rustplaats van de vriend,

waar de verblijfplaats van die maan die minnaars snel vermoordt?

 

De nacht is donker, maar voor ons ligt de weg naar die gezegende vallei.

Waar is het vuur van Sinaï, waar de belofte van het weerzien?

 

Wie naar deze wereld komt, draagt het teken van verwoesting met zich mee.

In het wijnhuis vraag je niet naar wie sober is.

 

Wie het mystieke teken kent, wordt een verkondiger van het goede nieuws.

Talrijk zijn de mystieke betekenissen.

Waar is de vriend die tot die geheimen is doorgedrongen?

 

Elk haarpuntje op mijn hoofd is op duizend manieren met jou in de weer.

Wat heb je aan iemand die enkel kritiek heeft en niets bijdraagt?

 

Het intellect werd gek. Waar is die schakelketting die naar muskus geurt?

Het hart heeft ons verlaten. Waar is de wenkbrauw van die hartendief?

 

Wijn, minstreel en rozen, alles staat klaar,

maar zonder de vriend geen plezier. Waar is hij?

 

Hāfez, laat je niet verontrusten door de herfstwind in de laan van de wereld.

Gebruik je gezond verstand. Is er een roos zonder dorens?

 

Hafez, Ghazal 27

‘Die gezegende vallei’. Vergelijk Koran, Soera al-Qasas, 28:30: ‘Toen hij daar kwam, werd hem van de rechterkant van de vallei op het door God gezegende veld vanuit de boom toegeroepen: “O, Mozes, Ik ben het, God, de Heer van de wereldbewoners.”’

‘Wie het mystieke teken kent’. Het mystieke teken is dat God zich kenbaar maakt in de schepping door de verschijnselen. Als je hart geheel op God gericht is en opgaat in de gedachte aan God, wordt alles wat je met de zintuigen kunt waarnemen een teken van God.

‘De wenkbrauw van die hartendief’ is een verwijzing naar de mystieke term djazbah, die in het soefisme wordt gebruikt en ‘aantrekking’ betekent. In wezen wordt hier gezegd: ‘Waar is dat wat ons terugbrengt naar God?’

 

Uit: De kroeg van Hafez

uitg. Synthese, Rotterdam, 2012

KroegHafez

 

Be first to comment